توضيح روند شکلدهی، درمان سطحی و روند برش با طراحی پويای مکانيکی (A)
قالب ریزی پلاستیکی
قالب گیری تزریقی، روشی برای تولید اشکال برای محصولات صنعتی است. محصولات معمولاً از قالب گیری تزریق لاستیک و قالب گیری تزریق پلاستیک استفاده می کنند. قالب گیری تزریقی را می توان به روش فشرده سازی قالب گیری تزریقی و روش ریخته گری die-casting نیز تقسیم کرد. دستگاه قالب گیری تزریقی (مخفف دستگاه تزریق یا ماشین قالب گیری تزریقی) اصلی ترین تجهیزات قالب گیری است که از قالب های قالب گیری پلاستیکی برای ساخت اشکال مختلف محصولات پلاستیکی از ترموپلاستیک ها یا ترموست ها استفاده می کند. قالب گیری تزریقی از طریق ماشین های قالب گیری تزریقی و قالب ها حاصل می شود.
اکستروژن روش پردازشی است که در آن ماده توسط عمل بین بشکه و پیچ اکسترودر گرم و پلاستیکی می شود، و توسط پیچ به جلو رانده می شود، و به طور مداوم از سر عبور می کند تا محصولات مختلف مقطعی یا نیمه محصولات را بسازد.
قالب گیری چرخشی این است که ابتدا پلاستیک اندازه گیری شده (مایع یا پودر) را به قالب اضافه کنیم. پس از بسته شدن قالب، هنگام گرم کردن قالب، آن را در امتداد دو محور چرخش عمودی بچر دهید. مواد اولیه پلاستیکی در قالب تحت تأثیر گرانش و انرژی حرارتی قرار می شوند. بعد، به تدریج به طور یکنواخت پوشش داده می شود و ذوب شده بر روی کل سطح حفره قالب، به همان شکل حفره قالب تشکیل می شود، و سپس سرد، شکل، و تخریب می شود تا محصولی از شکل مورد نظر به دست آید.
قالب سازی ضربه که قالب سازی ضربه توخالی نیز نامیده می شود، یک روش پردازش پلاستیک به سرعت در حال توسعه است. پاریسون پلاستیکی لوله ای که با اکستروژن یا قالب گیری تزریقی از رسین ترموپپلاستیک به دست می آید، در حالی که گرم است (یا به حالت نرم شده گرم می شود) در یک قالب انشعابی قرار می گیرد. پس از بسته شدن قالب، هوای فشرده به داخل پاریسون تزریق می شود تا پاریسون پلاستیکی آن را منفجر کند گسترش می یابد و به دیوار داخلی قالب چسبیده است و پس از خنک شدن و تخریب، محصولات توخالی مختلفی به دست می آید.
تاول که یک فناوری پردازش پلاستیک است، اصل اصلی گرم کردن ورق سخت پلاستیکی مسطح برای نرم کردن آن، سپس استفاده از خلاء برای جذب آن بر روی سطح قالب، خنک کردن آن و تشکیل آن و اعمال آن بر روی تمام اقشار زندگی است.
قالب گیری فشرده سازی عملیاتی است که در آن ابتدا پودر، گرانول یا پلاستیک فیبری در دمای قالب گیری در حفره قالب قرار می گیرد و سپس قالب بسته می شود و تحت فشار قرار می گیرد تا تشکیل و جامد شود. همچنین می توان از قالب سازی فشرده سازی برای پلاستیک های ترمواستینگ و ترموپلاستیک ها و مواد لاستیکی استفاده کرد.
قالب گیری فوم فرایند اضافه کردن عوامل کف مناسب به مواد فوم (PVC، PE، PS و غیره) برای ساخت پلاستیک یک ساختار میکروپورو است. تقریباً تمام مواد ترمو تنظیم و ترموپپلاستیک را می توان به پلاستیک های فومی ساخت و قالب دهی فوم به میدان مهمی در پردازش پلاستیک تبدیل شده است.
قالب ریزی ریختن روشی برای پردازش پلاستیک است. در ریخته گری اولیه، مونومرهای مایع یا پرپولیمرها تحت فشار طبیعی به داخل قالب تزریق می شدند و پس از پلیمریزاسیون، جامد می شدند و به محصولی با شکل مشابه حفره قالب تشکیل می شدند. ریخته گری نایلون مونومر در دهه 1960 ظاهر شد پلی آمید را ببینید. با توسعه فناوری قالب گیری، مفهوم ریخته گری سنتی تغییر کرده است. محلول ها و پراش های پلیمری به خمیرهای پلی وینیل کلرید اشاره دارند و می توان از مذاب ها برای ریخته گری نیز استفاده کرد.
چکیدن تکنولوژی پلاستیک از مواد پلیمری ترموپپلاستیک با خواص حالت متغیر استفاده می کند، به این معنی که تحت شرایط خاصی سیالیت viscous دارند، و می توانند خواص جامد را در دمای اتاق بازگردانند، و از روش های مناسب و ابزارهای ویژه برای جوهر جوهری استفاده کنند. در زیر حالت جریان scous، آن را به شکل طراحی شده با توجه به الزامات شکل, و سپس جامد و شکل در دمای اتاق.
